نمی‌دونم تا حالا به این مورد بر خوردین که از ندونستن مطلبی خوشحال بشین و یا از اینکه شخصی مطلبی رو نمی‌دونه.

می‌گین یعنی چی!؟

دیروز صبح همینطور که تو ماشین بابا نشسته بودیم ( خدا خیرش بده که تو این هوا من و تا نزدیکای مغازه می‌رسونه) گوینده رادیو داشت همینجور ور ور  حرف می‌زد و ما هم برا خودمون. نوبت به پخش تلفن‌های مردم رسید. از اونطرف مردی با صدایی کاملا رسا اینو گفت :« سلام و درود و ….»  و بعد هم گیر داد به این دکتر‌هایی که در فلان خیابان مطب دارن که اینقدر پول‌دارن و مردم را دارن پوست می‌کنند ولی حاضر نیستند دم در مطب ( البته ایشون فرمودند پیاده رو ) خودشونو تمیز کنن، چون دیروز خانمی با همسرش و دو فرزندش اینجا داشتن راه می‌رفتن، ناگهان خانومه افتاد و از قضای روزگار دستش شکست، و ایشان تمام تقصیرها رو به گردن دکترها انداختن .

من هم به نوبه خودم متاثر شدم که چرا همچین اتفاقی افتاده و … ولی چیزی که برای من خیلی عجیب بود این‌که حالا اینا پولدار و یا ملاک و یا نمی‌دونم هرچی … مگه همه ما عوارض شهرداری نمی‌دیم، مگه ما انواع مالیت‌ها رو نمی‌دیم و انواع محاسبات دریافتی  از ما  مثل کشورهای جهان اول نیست، پس چرا خدماتی که به ارایه می‌شود، در سطح بسیار پایینی هست.

خوب خودم به این نتیجه رسیدم که یکی از دلایلش همین اطلاع نداشتن مردم از وظایف دولت و زیر شاخه اون هستش.

وقتی من نمی‌دونم این وظیفه شهرداری ست، پس گیر می‌دم به مردم. مسولین هم هیچ علاقه‌ای به این ندارن که سطح اطلاعات مردم بالا بره، مردم هم که به روزمرگی گرفتارن و….

شاید اینجا یک کشور جهان اولی بود اون خانم هم می‌تونست خیلی راحت از مسولین شهر شکایت  کنه، که چرا محل پیاده‌روها تمیز نشده.

پ.ن: البته بعضی جاهای شهر کارگرها با بیل و کلنگ به جون پیاده‌رو افتادن و دمار از روزگار هر چی موزاییکی که تو تابستون شهرداری گزاشته رو در آوردن اونم فقط بالای شهر.

شاد باشید.